Testimonial  (AU Pair)

นุ้ย

1. เหตุผลที่เลือกไปโครงการออแพร์
ต้องยอมรับว่านุ้ยไม่เคยคิดจะเข้าโครงการออแพร์มาก่อน เพราะหลังจากที่เรียนจบก็ได้ทำงานที่โรงเรียนนานาชาติ แต่พอทำไปได้สักพักเรารู้สึกว่ามันใช่แต่ไม่ใช่สิ่งที่ชอบ
ตัวนุ้ยเองเรียนจบการศึกษาปฐมวัยมา นุ้ยรู้สึกว่านุ้ยชอบ ที่จะอยู่ เล่นและสอนเด็กอนุบาลมากกว่า นุ้ยเลยปรึกษาเพื่อนดูว่าจะเอายังไงดี เพื่อนเลยแนะนำว่าให้ลองสมัครเป็น
ออแพร์ดู พอนุ้ยได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับออแพร์ก็คิดว่ามันตอบโจทย์ในสิ่งที่เราชอบทั้งหมด ทั้งได้อยู่กับเด็ก ได้เรียนภาษา ได้เรียนรู้วัฒนธรรมต่างชาติ และได้ใช้ชีวิตที่เป็นชีวิตจริงๆ ทั้งหมดนี่แหละค่ะที่เป็นเหตุผลที่ทำให้นุ้ยตัดสินใจสมัครเข้าโครงการออแพร์

2. การเตรียมตัวกว่าจะได้ไปโครงการออแพร์ยากหรือง่ายอย่างไร ตามความคิดเห็นส่วนตัว
นุ้ยว่าไม่ได้ยุ่งยากอะไรนะคะ ก็แค่มีเอกสารเยอะแยะเต็มไปหมดที่เราต้องเตรียมเท่านั้นเอง ฮ่าๆๆ
3. ใช้ชีวิตออแพร์ที่อเมริกาเป็นอย่างไรบ้าง และคิดว่าได้ประโยชน์ หรือเกิดการเรียนรู้อะไรจากโครงการนี้
ชีวิตความเป็นอยู่ที่อเมริกานับว่าดีถึงดีมากค่ะ คงเพราะว่าได้โฮสดีด้วย โฮสน่ารักมาก คอยดูแล เทคแคร์และสอนทุกอย่างเลยทั้งเรื่องภาษา การออกเสียง การใช้ชีวิต แล้วก็อีกหลายๆเรื่องที่จำเป็นเวลาที่เราใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ชีวิตส่วนตัวก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะมากมายจากโครงการนี้และยังได้เพื่อนออแพร์จากประเทศต่างๆทั่วโลกด้วยค่ะ
4. คิดว่าตัวเองเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดมั้ย
เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นอย่างชัดเจนมากค่ะ  โดยเฉพาะเรื่องภาษาและความรับผิดชอบในการดูแลเด็ก
5. การบริการของที่เรียนนอก โหด มันส์ หรือฮา สำหรับน้องๆ
พี่ๆที่เรียนนอกน่ารักมากค่ะ ให้บริการดีมากทั้งในส่วนของการให้ข้อมูลและยังคอยติดตามความเป็นไปของเราตลอดตั้งแต่ที่ดำเนินการเอกสารต่างๆตลอดจนเราเดินทาง
มาถึงอเมริกาแล้ว
6. ถ้าคิดว่าต้องแนะนำเรียนนอกต่อ ให้น้องรุ่นต่อๆ ไป จะแนะนำเพราะเหตุผลอะไร
ถ้าน้องๆคนไหนสนใจเข้าโครงการออแพร์นะคะ ขอแนะนำเรียนนอกเลยค่ะ เพราะน้องๆจะได้รับฟังข้อมูลและประสบการณ์จริงๆจากรุ่นพี่ออแพร์ที่เคยใช้ชีวิตในอเมริกามาก่อน และที่สำคัญพี่ๆที่เรียนนอกเป็นกันเองและเป็นมืออาชีพมากค่ะ
7. คิดว่าอุปสรรคที่หนักหนาตอนอยู่ที่นั่นคืออะไร แล้วแก้อย่างไร เมื่อแก้ได้แล้ว มองเห็นประโยชน์จากตรงนั้นอย่างไรบ้าง
สำหรับนุ้ยมีหลายเรื่องที่เป็นอุปสรรคค่ะ

เรื่องแรก คือการปรับตัว คิดดูนะคะว่าเราต้องมาอยู่ในบ้านโฮส ซึ่งเค้าก็มีกฎ ระเบียบ และวิธีปฏิบัติของบ้านเค้า ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นสิ่งใหม่ที่เราต้องเรียนรู้และปฏิบัติตามให้ได้ เพื่อให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ไม่ใช่แค่เราที่ต้องปรับตัว โฮสก็เช่นกัน ต่างฝ่ายต่างต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกันว่า ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร หลายสิ่งค่ะกว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางแล้วรู้ใจกันขนาดนี้  

เรื่องที่สอง คืออากาศ นุ้ยเป็นภูมิแพ้อากาศ แพ้ฝุ่น แพ้เกสรดอกไม้ วิธีแก้คือทานยาหรือถ้าไม่ไหวจริงๆก็จะบอกโฮสมัม(โชคดีที่โฮสมัมเป็นหมอ) เค้าก็จะคอยหายาหรือให้เราหลีกเลี่ยงสิ่งนั้นๆ

เรื่องสุดท้าย คือภาษา ในช่วงแรกๆยากที่จะเข้าใจในสิ่งที่เค้าพูดกับเรา ด้วยความเกรงใจก็พยักหน้ารับอย่างเดียวว่าเข้าใจแต่จริงๆแล้วไม่เข้าใจ แต่พออยู่ได้สักพักก็มีการพูดคุยกันว่าถ้าไม่เข้าใจ ฉันจะบอกคุยนะว่าไม่เข้าใจ จากนั้นการสื่อสารระหว่างโฮสกับเราก็ดีขึ้นและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน